Suzy

1781

Ze moet jong zijn geweest, een tiener over twintiger toen ze aankwam op Curacao. Bang,stel ik me voor. Boos misschien ook?

Overleven moest ze en dat deed ze. Werkend in de zoutmijnen.

Wat een hel.

Wonden op je benen, zout wat er steeds weer in brandt. En dan die hete zon….

Ze moest wéér vertrekken. Naar Suriname deze keer. Zout maakte plek voor koffie.

Nog steeds die hete zon.

Was ze alleen? Waren hier ook andere vrouwen van haar Mende tribe? Haar moeder?

Haar broers of zussen?

We weten het niet.

Ze kreeg kinderen.

Gedwongen met een Engelse soldaat.

Rosalina was er 1 van. De eerste vrouw die “vrij” werd verklaard.

Zij werd de moeder van Wilhelmina.Trotse vrouw. Die steeds wegrende van “huis“ om met haar geliefde te zijn. Wilhemina genas mensen met haar kennis over kruiden.

Wilhelmina kreeg in 1875 Petronella. De commerciële, doortastende vrouw. Die als een van de eerste vrouwen de popcorn verkocht.

De eerste die in de stad ging wonen.

De eerste die vrij was.

Petronella kreeg Albertina.

Albertina wist veel van kruiden en genezing van haar oma. Maar deelde dit niet openlijk. Mocht niet van de kerk.

Schande.

Hekserij.

Toch kreeg haar dochter Chilvia, dingen mee. Door te kijken naar haar overgrootoma en haar oma. Zo stel ik me voor althans.

En de kennis opgeslagen in haar DNA deed de rest.

Chilvie kreeg Lucelle.

De eerste vrouw die weer verhuisde. Het was 1975. Ze vertrok naar Nederland.

Deze keer vrijwillig.

Lucelle had een liefde voor cultuur, dus ook kruiden. Ze was zich ervan bewust dat ze haar dochters opvoedde ver van de plek waar haar voormoeders waren. Ze kreeg Jedina in 1980.

2023.

Jedina ging op zoek. En vond verhalen van al deze vrouwen voor haar. In Suriname, in haar dromen, in haar eten, in haar lijf.

Alle vrouwen zijn er niet meer. Maar hun verhalen wel.

2025.

Jedina ging naar Afrika. En in het water bij het slavenfort ging het stromen.

Tranen.

Van verdriet, van blijdschap, van herkenning.

Suzy was weer thuis.