Fuck it!

25 was ik en even helemaal in de war.

Binnen een periode van 6 maanden ging ik van I got it all naar I don’t get it.

 

Mijn voorbeeld, mijn anker, mijn moeder overleed.

 

26 werd ik en eigenlijk nog steeds in de war.

Alles wat ik ooit belangrijk had gevonden was zijn waarde verloren.

En zaken die ik niet van belang achtte deden er ineens heel erg toe.

 

27 haalde ik.

Je wordt geacht door te leven, ‘er doorheen te komen’ — dus dat deed ik.

Ik leefde, werkte en feestte zelfs weer.

Maar niet echt. Van binnen was ik nog net zo in de war als toen ik 25 was.

 

Ik voelde dat ik voor mezelf moest zorgen.

Dat ik ruimte nodig had om mezelf opnieuw uit te vinden.

Maar hoe?

 

Ik had een koophuis, een serieuze baan, een goed gevuld leven en een hoofd vol verantwoordelijkheidsgevoel.

Er was geen ruimte voor mijn hart.

 

Ik sliep nauwelijks.

At slecht.

Ik was moe.

 

Elke plek waar ik kwam deed me aan haar denken.

Het ouderlijk huis was verstikkend.

In elke straat in mijn geliefde Amsterdam zag ik haar op haar fiets.

Mijn familie voelde confronterend. Ik zag haar in hen.

Mijn eigen huis voelde leeg.

 

Ze belde me niet.

 

Ik wilde weg.

Weg.

Wég.

 

En ondertussen maakte ik mooie stappen in mijn carrière.

 

28 moest ik worden.

Nog steeds functionerend.

Nog steeds moe.

Nog steeds aan het rouwen.

Nog steeds op zoek naar mij.

 

Mijn werkgever zei: en je baan dan?

Mijn vrienden zeiden: en wij dan?

Mijn vader zei: en je hypotheek dan?

Mijn broer zei: en ik dan?

 

Maar toen ik die eerste nacht in New York aankwam en sliep voelde ik me thuis in mezelf.

Dat was lang geleden.

 

Elke nacht van de drie weken vakantie sliep ik. Ik kon ademhalen, helder denken. Ik droomde weer.

 

En in de straten van downtown Manhattan zag ik niet haar.

Ik zag mij.

 

Terwijl ik voelde dat ze er wel was. Maar naast me liep en met me mee dwarrelde door deze stad die me energie gaf.

 

De beslissing was genomen.

 

Fuck it. Ik ga het doen.

 

Ik verhuisde zonder goed plan, maar met een doel naar NYC.

Niet om carrière te bouwen. Maar om te kunnen ademen.

 

Ik heb verwerkt.

Geleefd.

Gerouwd.

Geleerd.

Gelachen.

Geslapen.

Gezien.

Gehuild.

Gebouwd.

Geliefd.

 

Dit was de beste investering ever.

Ik moest weggaan om mezelf te vinden.